Toen ik twee jaar geleden in Tokyo was, stond ik versteld van de bonte meisjesmode: tientallen stijlen, van dirndl tot schoolmeisje tot gothic tot femme fatale – geen afgedragen troep maar gloednieuw, duur, hip. In het bijzonder schoenen en sokken trokken mijn aandacht. Het laat uitdrukkelijk zien dat aan alle onderdelen grote zorg en aandacht wordt besteed. De overgang van ‘meisje’, scholiere, studente naar ‘werkende vrouw’ is abrupt — tegenover het speelse, soms bijna infantiele uiterlijk van jonge meisjes staat de strikte zakelijkheid van volwassen vrouwen. In evenwicht met het uiterlijk van werkende mannen. Ik dacht altijd dat je in Italië moest zijn voor la bella figura, de perfecte kleding, het uitstekend verzorgde uiterlijk. Maar Japan steekt Italië in dit opzicht met gemak naar de kroon.

 

Uiteraard met keurig gelakte nagels.
Schoenen handgemaakt?
Dit is een doorsnee ‘image’.
Het kan exotischer.

 

Voetenmode is geen goede aanduiding,
beenmode zou beter zijn.
Die hoort er in ieder geval bij.

 

Twee vriendinnen tonen marges van beenmode.

 

Alleen de schoenen laten bepaalde familiegelijkenissen zien. Er is blijkbaar onder vriendinnen geen dwingend conformisme.

 

 

Blote benen zijn dan misschien weer een speciaal statement.

 

 

Sexy sokjes.

 

Sexy sokjes zetten het been in de schijnwerpers.
Kleine ingreep, groot gevolg.

 

Oogverblindende combinatie!
Een groen panterpatroon… stippeltjes…
Alles lijkt te kunnen en te mogen, als er maar
een idee achter zit en er zorg aan is besteed.